Gorzka prawda

Zniknąłem. Medycyna wciąga. Mija jeden dzień, kolejny, tydzień, miesiąc.
ONA. Widywałem ją przed każdą anatomią. Ideał o niewinnej, dziewczęcej urodzie. Wiecznie uśmiechnięta. Ale w jej oczach panował jakiś niepokój, była diablicą w ciele anioła.
Bez przerwy zachodziłem w głowę co wydarzyło się między nami. Jej spojrzenia rzucane w moją stronę sugerowały, że tamta noc nie należała do grzecznych. W tej niepewności trwałem do listopada, bo brak odwagi nie pozwalał mi do niej zagadać.
Był chłodny, sobotni wieczór. Niszczyłem wzrok nad biologią molekularną, a dokładniej apoptozie. Współlokatorzy wyjechali do domów. Rzucając kurwami pod nosem, żałowałem, że trafiłem do grupy prowadzonej przez TEGO asystenta. Jedyne piwo, które miałem skończyło się, a Żabka była już zamknięta. Wkurwiony na wszystko i wszystkich zgłębiałem "Tajemnice Kaspaz: Na Szlaku Mitochondrialnym". Ktoś zapukał do drzwi. Zbawienie!
-Proszę.
-Stary, idziesz z nami! Jest impreza u Szklanego. To był Max. W mojej głowie zaczęła się dramatyczna walka między ambitnym studentem - przyszłym laureatem nagrody Nobla, a nieodpowiedzialnym szczylem spuszczonym ze smyczy. W ćwierćsekundowej bitwie wygrał Michał Gówniarz. Cóż, lek na raka odkryję kiedy indziej.
Wpadliśmy na domówkę, która odbyła się gdzieś na końcu świata. Jak to zwykle bywa na tego typu wydarzeniach kulturalnych, alkohol lał się strumieniami. Kierowany promilami, udałem się na zwiedzanie domu. Trafiłem do kuchni. I kogo tam spotkałem? Mojego Anioła (ale ze mnie romantyk :*). Dziewczyna obściskiwała się z jakimś nieznanym mi gościem. Nie zwrócili na mnie żadnej uwagi, pewnie byli tak samo pijani jak ja.
Biedny facet. Nawet nie miał okazji mnie poznać, a już zdążył wzbudzić we mnie nienawiść. Fantazjowałem o mojej pięści miażdżącej mu nos, o pękającym łuku brwiowym, o pieprzonym blondasku zalewającym się krwią. Dzięki Bogu (czy kto kogo woli) koleś zdechł tylko w teorii.
Poprosiłem kulturalnie by się przesunęli, bo szukam wódki w lodówce. Dziewczyna spojrzała na mnie, speszyła się - wyglądała uroczo z zaróżowionymi policzkami. Po chwili wyciągnęła do mnie rękę.
-Naa-taaalia.
Hmmm... całkiem ładne imię jak na kurwę.