Przeżyłem pierwszy tydzień. Nie spodziewałem, że tak dokładnie mam opanować zadany materiał. Nie potrafiłem się przestawić na zupełnie inny tryb nauki, a ONA skutecznie odciągała moje myśli od nauki. Cudem zaliczyłem anatomię, tylko dzięki mojemu asystentowi, który nie wymagał zbyt wiele, przynajmniej na początku. Histologia – w dupę… Nie zdawałem sobie sprawy, że muszę pamiętać nazwy wszystkich białek i każdą z wielkości podanych w książce. Biologia? Na cholerę mam pamiętać odległość kasety TATA od sekwencji kodującej? Nie przejąłem się tym. Byłem nastawiony zarówno na sukcesy jak i porażki. Przelotnie spotykałem się ze znajomymi z akademika, wymieniając się wrażeniami o prowadzących i zajęciach.
Dopiero w piątek miałem szansę spędzić z nimi więcej czasu, ponieważ wybraliśmy się na otrzęsiny roku zorganizowane w pobliskim klubie. Dziewczyny wyglądały świetnie, szkoda tylko, że Mała Mi źle się poczuła i zrezygnowała z imprezy. Po dotarciu na miejsce impreza już się rozkręciła. Przepchnęliśmy się przez głośny tłum do baru i zamówiliśmy piwo. Wkrótce zostałem sam i mogłem spokojnie obserwować chłopaków próbujących wyrwać ładne dziewczyny tańczące nieśmiało na parkiecie. Trzymałem się z boku, patrzyłem na innych krytycznym okiem. No dobra, tak naprawdę miałem nadzieję, że wypatrzę osobę, która zajmowała moje myśli ostatniego tygodnia i wyjaśnimy sobie parę rzeczy... Z każdą minutą traciłem resztki nadziei, która tliła się w moim wnętrzu.
