Immatrykulacja

Oficjalne rozpoczęcie naszego nowego, w niektórych przypadkach innego niż dotychczas życia. Przez mównicę przewijali się coraz to nowi przedstawiciele uczelni. Rektor, dziekan, szefowie katedr. Z każdą minutą część z nas wyłączała się coraz bardziej. Nasze myśli krążyły wokół zaplanowanej na wieczór, pierwszej wspólnej imprezy. Co na siebie włożyć? Czy nowi znajomi mnie polubią? Niemalże słyszałem to wszystko wokół siebie. Znudzony przeszukałem wzrokiem tłum aż odnalazłem ICH w ostatnim rzędzie. Max opierał się na łokciu i wpatrywał tępo w przestrzeń, Mała Mi kreśliła długopisem kwieciste ślady, Czarna przeczesywała zniecierpliwionymi palcami niesforne kosmyki pięknych, kruczych włosów, Izzie natomiast grała w wisielca z nieznaną mi koleżanką. Z zadumy brutalnie wyrwało nas rozpoczynające się właśnie szkolenie BHP i puszczane na nim groteskowo śmieszne filmiki ("nie mogę Ci przynieść apteczki, gdyż jest ona przykręcona do ściany!"). Na szczęście cała uroczystość wkrótce się skończyła i zadowoleni rozeszliśmy się do swoich mieszkań.

Zauważyłem, że duża część z nas jest na swoim miejscu: wpasowuje się w stereotyp studenta medycyny. Robienie notatek na temat "Jak zachować się w razie pożaru na Katedrze Anatomii" uważam za dużą przesadę. Nie narzekam. Idąc tu myślałem, że będę spotykał wyłącznie takich ludzi.

Mieszkam w akademiku. Mam nudnych współlokatorów z IV roku. Jeden nigdy nie miał dziewczyny, drugi jest z jedną i tą samą od 5 lat. Imprezy im nie w głowie. Będzie ciężko się porozumieć... Całe szczęście, że mieszkają blisko mnie Czarna, Mała Mi, Izzie i Max.

Na domówkę udaliśmy się całą piątką. Spóźniliśmy się prawie godzinę, bo jak to bywa z dziewczynami - nie mogły się wybrać. Od samego wejścia wiedziałem, ze jestem we właściwym miejscu. Mnóstwo nowych twarzy, wszyscy roześmiani, podekscytowani. Bez zbędnej sztuczności. Zostałem zawołany do kuchni na powitalne picie. Tempo było zawrotne, więc alkohol szybko uderzył mi do głowy. Poczułem nieodpartą chęć by tańczyć. Udałem się na parkiet, świat wokół wirował...

Bawiłem się z coraz to nowymi dziewczynami, ich twarze zaczynały mi się mieszać. W tle grało Will Always Love You, podeszła ONA. Z delikatnym uśmiechem na twarzy. Odtrąciła stanowczo moją partnerkę. Przytuliła się tak, że całe moje ciało przeszyły ciarki. Poruszaliśmy się zmysłowo w rytm muzyki. Zamknąłem oczy, by móc do woli o NIEJ fantazjować...

-Ej! Stary! Żyjesz??!?!

Otworzyłem oczy i ujrzałem nad sobą mordę swojego współlokatora. Ból głowy jaki mi przy tym towarzyszył, niejednego mógłby zabić. Próbowałem wrócić myślami do wczorajszej imprezy. Pustka...